BIBER 02
Portat pas luftës, janë portat që tregojnë më ashpër ferrin ku as nuk hyhet nëpërmjet tyre dhe as nuk dilet. Aty në pragun e tyre qëndrojnë të vrarët dhe që përshkohën nga hija e të vdekurve të gjallë që i qajnë pa zë. Trishtimi është i thellë, shpresa e vakët dhe e...
BIBER 02
Banjoja është vendi ku mund të qaj me zë. Atje zhurma e ujit nga dushi mbizotëron dhe përpin rrënkimin tim. Më kujtohen fjalët e nënës Mos qaj! Bëhu e fortë! Ato fjalë në mendjen time e barazuan dobësinë me lotët dhe jetoja në një lloj identifikimi të heshtur...
BIBER 02
Nuk është ky ai terr. Terri në fshatin tim atëbotë ishte më i dendur dhe kishte aromë, kishte shije. Më kujtohet se gojën e kisha plot me atë terr. Ishte njëfarë vjeshte e hershme, vera ende s’e kishte kuptuar që kishte mbaruar. Në fund të fshatit shtrihej pylli i...
BIBER 02
Dy vjet pasi mbaroi lufta fillova punën në Gjakovë, në një shoqëri sigurimesh me qendër në Tiranë. Ende nuk njihesha me të gjithë kolegët, kur e gjeta mbi tryezë një ftesë. Një shok i zyrës – s’e kisha takuar, më thanë është me pushime – paskësh pesëvjetorin e...
BIBER 02
Dje u ktheva nga Serbia, nga ai vend i errësirës, i çetnikëve, i urrejtjes dhe i derrkucëve. Ja, ende nuk i kam shpaketuar as gjërat, as shpirtin. Ende jam krejt e hallakatur, e më duhet të rregullohem. Së pari më duhet ta çoj aparatin të m’i zhvillojnë fotografitë…...
BIBER 02
3:03. Shiu u ndal para gjysmë ore. Reflektorët zbulojnë gjurmë të përbaltura këmbësh dhe mbeturina të shpërndara gjithandej – qese plastike, kanaçe, atlete të shqyera, dorëz fëmije, koka e lepurit prej pelushi… Pranë rrethojës shëtit një burrë i maskuar. I afrohet...
BIBER 02
Urosh? Ku është Uroshi im? Nuk e di ku është. As ti ku je nuk e di. As unë ku jam. Dikur moti e kisha përshtypjen se një njohuri e tillë s’është gjë, pos frymëmarrje, shikim, jetesë. Kjo njohuri shumë lehtë do të mund të ishte ajo kohë kur unë, duke qenë i fundit i...
BIBER 02
Kërc, kërc, kërc. Bora nën këmbët e tij krijonte njëfarë kompozimi. Të njëtrajtshëm, i njëjti takt dhe ritëm, por, megjithatë, i përngjante muzikës. Çizmet zhyteshin thellë në borë dhe bënin gropa të mëdha prapa tij. Ai ecte me vështirësi, me vështirësi i nxirrte...
BIBER 02
Ka net kur ëndërroj se si nga duart më shkëputet dhe ik prej meje. Vrapon pa pushuar me çorape leshi të cilat ia thura dimrin e 1983-it. Zemra e nënës kalbet kur edhe fëmijën ia përmendin. Ndërsa imi nën tokë me vite kalbet. Nuk më lanë ta shoh për herë të fundit....
BIBER 02
Jusufi rrinte nën drurin e arrës, e cigarja i digjej ndërmjet gishtave të zverdhur, duke ia djegur majet. Asgjë s’e kthente në jetë. U dogj deri në duq sa hap e mbyll sytë. Duke e nxjerrë tjetrën nga kutia, shikimin ia ndali fustani i kuq i cili shndriti si...
